Podstawa prawna Pravilnik o sigurnosti pomorske plovidbe NN 52/25 (obowiązuje od 29.03.2025), art. 45 i 53, zmieniony NN 40/26 (od 25.04.2026); Zakon o pomorskom dobru i morskim lukama NN 83/23, art. 144–145.
Dla kogo jest ten kurs
Polskich gości czarterowych w Chorwacji jest wielu. Według statystyk MMPI od 1 stycznia do 31 sierpnia 2026 r. przyjechało ich 20 825, z czego 77,7 % pływało na chorwackich jachtach czarterowych kategorii brodica (do 15 m). Średni pobyt na pokładzie wynosi 6,6 nocy. Typowy rejs to jacht żaglowy lub katamaran 12–15 m z bazy w Splicie, Trogirze, Kaštelach, Szybeniku albo w rejonie Zadaru (Sukošan, Biograd). Do takiej jednostki odnosi się większość zasad z tego kursu. Kwestię uprawnień omawia kurs Czarter bez załogi w Chorwacji: uznawanie uprawnień, VHF, załoga i odprawa.
Gdzie kotwiczenie jest zakazane (art. 53 ust. 9)
Kotwiczyć nie wolno:
- w akwenie, w którym zakaz zaznaczono na oficjalnych mapach i w publikacjach;
- tam, gdzie kotwiczenie zakazał lub ograniczył kapitanat portu (lučka kapetanija). Zakaz może dotyczyć wszystkich jednostek albo tylko jednostek od określonej długości, a publikuje się go na mapach i na stronie ministerstwa;
- przy podwodnym kablu, rurociągu lub wylocie, jeżeli jacht, obracając się na kotwicy, mógłby w dowolnej chwili znaleźć się nad nimi;
- tak, by jacht w zataczanym okręgu znalazł się bliżej niż 50 m od ogrodzenia kąpieliska urządzonego;
- bliżej niż 150 m od brzegu plaży naturalnej. Plażę naturalną wyznacza gmina w planie zagospodarowania przestrzennego i na miejscu często nie jest w żaden sposób oznaczona.
Do tego zabronione jest cumowanie do brzegu w obrębie kąpieliska oraz tam, gdzie kabel lub wylot wchodzi do morza.
UWAGA — plaży naturalnej często nie widać Bez boi i ogrodzenia plaży od strony morza nie da się rozpoznać. Jeżeli w zatoce kąpią się ludzie, a do brzegu prowadzi ścieżka, należy przyjąć 150 m, dopóki nie potwierdzi się, że to nie plaża.
Cztery rodzaje kotwicowisk (art. 45 NN 52/25)
| Rodzaj | Co to jest | Czy się płaci? |
|---|---|---|
| Lučko sidrište (kotwicowisko portowe) | część portu, zaznaczona na mapie | według cennika portu |
| Nautičko sidrište (kotwicowisko nautyczne) | wyposażone w urządzenia do kotwiczenia, prowadzone w ramach koncesji | tak, koncesjonariuszowi |
| Zaštićeno prirodno sidrište | naturalne, bez infrastruktury, zaznaczone na mapach | nie |
| Nezaštićeno prirodno sidrište | naturalne, nieoznaczone, tylko na dobrą pogodę | nie |
Art. 144 ustawy NN 83/23 stanowi wprost, że naturalne kotwicowisko jest w powszechnym użytku i za kotwiczenie w nim nie można pobierać opłat. Dotyczy to jednak tylko obszarów poza terenami chronionymi. W parku narodowym lub parku przyrody obowiązuje bilet parku (moduł 2).
Pola boi: za co się płaci i komu
Kotwicowisko nautyczne to koncesja w rozumieniu art. 145 NN 83/23. Granice pola muszą być wyraźnie oznaczone, system kotwiczny musi mieć atesty, a koncesjonariusz odpowiada za bezpieczeństwo i porządek i musi odbierać odpady komunalne z jednostek. Cenę za noc ustala koncesjonariusz. Krajowego cennika w przeczytanych tekstach nie znaleźliśmy, dlatego stawki różnią się w zależności od miejsca. Warto zapytać o cenę przed zacumowaniem i poprosić o rachunek.
WSKAZÓWKA — kto pobiera opłatę na naturalnym kotwicowisku Jeżeli w nieoznaczonej, naturalnej zatoce poza parkiem ktoś żąda pieniędzy „za kotwiczenie”, nie ma do tego podstawy w art. 144. Czym innym jest boja, którą ktoś legalnie prowadzi w ramach koncesji. Warto zapytać, czyja to boja, i poprosić o dokument.